slim kiezen voor efficiënter beleid

Tijdens 7E-workshops vertrekken we graag met de vraagstukken en nakende campagnes of ingrepen waar je als gemeente of organisatie mee bezig bent. Soms gaat het om één of twee, soms krijgen we een hele batterij aan projecten ter beoordeling op ons bord.

Onderbouwde vermoedens

Boeiend, dat zeker, maar ook wel heel belastend. Zelf heb ik dan het gevoel dat van mij orakels wordt verwacht, die ik uiteraard niet in petto heb. Het 7E-model is een zienswijze, een kapstok en een wegwijzer, waardoor je ingrepen kunt toetsen aan inzichten, met de bedoeling om mogelijke effecten beter te kunnen inschatten en kansen op succes te verhogen. Het confronteren van ingrepen met het 7E-model levert doorgaans wel nieuwe inzichten en mogelijke aanpassingen op, maar die zouden we liefst uittesten. We kunnen immers niet met stellige zekerheid gaan beweren dat ingreep X het zoveel beter zal doen dan Y, zonder dat zelf onderzocht te hebben. Het blijft om vermoedens gaan. Onderbouwde vermoedens weliswaar, – en onze track record wijst erop dat ze doorgaans terecht zijn -, maar het blijven vermoedens.

Vink per vink

Met die caveat uit de weg, ga ik dan graag in op de uitdaging om de ingrepen na te kijken. In een rotvaart stel ik dan vragen, gebaseerd op ons model, waaruit doorgaans wel enkele tips ontspruiten. Heb je daar al aan gedacht? Is die stap nodig? Waarom moeten ze eerst inschrijven? Waarom zet je die drempel daar? Kan het niet eenvoudiger? Is dat wel de reden waarom ze het gedrag niet stellen? Raak je mij hiermee? En vooral: Wat verwacht je nu eigenlijk van me?

Bij het up tempo bekijken van zo’n ingrepen me steeds eerst in te leven in de doelgroep (“Wie ben ik? Waarom kies je mij?”) die op een bepaald ogenblik wordt aangesproken (“Wanneer vertel je mij dit? Waar ben ik mee bezig nu? Heb ik tijd voor je boodschap? Hoeveel bandbreedte heb ik over in mijn aandachtsspan?”).

En dan haal ik er de checklist bij die het 7E-model eigenlijk is. Welk gedrag verwacht je eigenlijk? Hoe concreet kun je dat maken? Leg je een brug naar mijn ervaring nu, of spreek je vanuit jezelf? Wijs je op sociale steun? Op mogelijke winst of verlies, dat er te rapen valt? Hoe moeilijk heb je het me gemaakt? Moet ik alles laten vallen of kan ik gewoon knikken? Moet ik me zwaar concentreren voor je vraag, of is het meteen helder? Hoe leuk zal ik het vinden? En: kan ik zien dat jij het zelf ook wel belangrijk vindt.

Inspiratievlammetjes

Nee, rocket science is het niet, maar het helpt elke keer wel om de ingrepen op een nieuwe manier te bekijken. Ik zie bij de deelnemers van de workshop vaak inspiratievlammetjes opschieten. Sommigen beginnen opeens ijverig te pennen, anderen beginnen met hun buur een verhit gesprek over dat ene project, en nog anderen gooien ter plaatse een idee in de groep. De checklist inspireert.

Tot dusver had ik die checklist enkel op mijn slides staan, maar na een nieuwe workshop in Aalst, voor een groep bijzonder gedreven ambtenaren besefte ik dat zo’n korte, snelle checklist best wel een handige aanvulling van het lijvige boek kon zijn.

Vandaar: een Checklist voor wie er zin in heeft: download het, gebruik het, verdeel het en vooral: aarzel niet om het bij te sturen, aan te vullen en te annoteren. Ik sta alvast open voor alle bedenkingen!